Wat blijft.

Wanneer ik in deze tijd op de fiets op weg ben door Dalfsen en Oudleusen neem ik de prachtige omgeving in me op. De omgeploegde akkers, het frisgroene blad aan bomen en struiken, de jonge scheuten van de maïs. In de vroege morgen zien we met nevel bedekte weilanden. In de avond veroorzaakt een laagstaande zon de door schaduwen duidelijker zichtbare voren. Het gehele landschap krijgt warmere tinten. In onze tuin laat een merel van zich horen. Vogels zingen hun lied. En de pimpelmezen blijven af- en aanvliegen naar hun nestkastje. Net als de spreeuwen dat doen om hun jongen te voeden, in een veilig nest onder de dakpannen. Het is genieten. Dat blijft, ook nu in coronatijd. Ook boeren gaan door met hun werk, op de gezette tijden: ploegen, zaaien, maaien. Mest is uitgereden. Dat alles om mens en dier weer van voedsel te voorzien. Dat blijft ook in coronatijd. Al zullen er toch ook bij hen zorgen kunnen zijn. Alles hoeft niet zo idyllisch te zijn als het lijkt. Maar de vraag naar voeding blijft. Supermarkten draaien op volle toeren door.  Verliezen zijn er ook. Ik krijg van een onderneming een bedrag met vijf nullen te horen van een onderneming, dat nog maar over enkele weken aan gemiste omzet gaat. Hoe ver gaat dit nog groeien? Zo lang beperkende maatregelen blijven gelden? En wie gaan allemaal de pijn nog meer voelen? Er zullen ondernemers zijn, die met tranen in hun ogen moeten toezien hoe een zorgvuldig opgebouwd familiebedrijf in korte tijd onderuitgaat. Gelukkig is het vizier wel weer meer gericht op verruiming van toegestane bedrijvigheid. Maar voor hoe velen komt dit te laat? Hopelijk weten diezelfde mensen met steun van de overheid en banken alsnog hun creativiteit en ondernemerschap in te zetten, die eerder hebben geleid tot een goed lopende zaak. Talenten blijven, ook in coronatijd.
En God is er natuurlijk ook nog. De zaterdag is binnen het jodendom een dag waarop je rust van je dagelijkse werk(een mensen moet van ophouden weten) en tijd vrijmaakt voor je familie en vrienden, naast tijd voor zang, gebed en meditatie. Je mag genieten van een vrije dag. In de tijd van Jezus ontstaat er discussie over een genezing van een zieke op precies zo’n heilige rustdag (zie Johannes 5). In reactie op kritiek verwijst Jezus dan naar God, die net als Hij blijft werken, zo lang de wereld bestaat. Artsen en zusters maakte de afgelopen maanden overuren. Hun werk stopt evenmin. Zo is elk goed werk te verdedigen.
Voor mij is nu het punt dat God door blijft gaan met zijn werk, en dat is in het concrete Bijbelse geval van toen genezing bieden. Dat kan vandaag ook nog, naast en door middel van de ons bekende medische middelen. Maar genezing is slechts een van de vele voorbeelden van goddelijk handelen. Wat is uw verwachting van God, in deze tijd? En waartoe zijn wij zelf geroepen? Is het niet om de handen ineen te slaan? Zij het dan nu niet letterlijk, maar naar de geest. Op welke talenten mogen zij rekenen, die er uit eigen kracht even niet uitkomen?
Pasen kon niet uitbundig worden gevierd dit jaar. Dat gold ook voor de christelijke feesten Hemelvaart en Pinksteren. Kerkdeuren blijven gesloten voor normale diensten tot het weer verantwoord wordt geacht. Maar Gods Geest laat zich niet tegenhouden. Er ontstaan nieuwe ideeën en initiatieven. ‘Zolang wij ademhalen, schept Gij in ons de kracht om zingend te vertalen waartoe wij zijn gedacht: elkaar zijn wij gegeven tot kleur en samenklank. … Al is mijn stem gebroken, mijn adem zonder kracht, het lied op andere lippen draagt mij dan door de nacht’  Ook in coronatijd.
Ds Hans Schipper
Verzonden vanaf Samsung-tablet.