Vakantiestress

Het is de laatste week voor de ‘grote vakantie’ van de basisschool. De laatste loodjes wegen meestal al niet meer zo zwaar, met de laatste rapporten en toetsweken veilig achter de kiezen. De groep brugklassers-in-spé neemt als slungelige prépubers feestelijk afscheid van een periode, waar ze ooit als schattige minikleuters aan begonnen. Voor henzelf een eeuwigheid geleden, terwijl hun ouders zich verbluft afvragen hoe die jaren zo razendsnel voorbij zijn gaan.

In welke levensfase dan ook, de zomervakantie biedt jong en oud de gelegenheid om even stoom af te blazen. Zo kort voor het aanbreken ervan is het al vaak onderwerp van gesprek en ook dit jaar is het weer leuk om te horen hoe iedereen er zijn eigen invulling aan geeft. Lang en ver weg of een paar dagen dichtbij, vijf sterren all-inclusive of juist lekker primitief, helemaal los van alles wat met werk te maken heeft of toch de laptop mee naar het vakantiehuisje.

Alhoewel ik terug kan kijken op een flink aantal zeer geslaagde vakanties in binnen- en buitenland, is het ideaalbeeld van een volledig stressvrije vakantie nog een utopie gebleken. Naast alle mooie vergezichten, bijzondere ontmoetingen, oneindig relaxte stranddagen, ongedwongen gezelligheid, verrassende gerechten en nieuwe indrukken staan ook de files, buikgriepaanvallen, gemiste afslagen, geannuleerde vluchten, zware koffers, harde matrassen en gebrekkig sanitair in mijn geheugen gegrift.
En dat is nog los van de mentale stress vooraf, over alles wat er misschien wel mis zou kúnnen gaan.

De afgelopen weken konden we, mede dankzij het zomerse weer, in eigen dorp en omgeving alvast even lekker oefenen. Zo heb ik samen met mijn basisschoolkids al flink wat recreatieve kilometers gefietst, zaten we tot laat op de avond te loungen bij Mooirivier, deden we uitgebreid vergelijkend warenonderzoek bij de diverse lokale ijsverkopers en genoten we ook – gewoon thuis aan de Vecht – van een onvervalst stranddagje.

Daar lekker van genieten, in de wetenschap dat je ’s avonds weer lekker in je eigen comfortabele bed kruipt. Hoezo stress? Misschien is dat wel het ultieme vakantiegevoel.

Fijne vakantie!