Resultaat van het project: “Naam op de gevel” DNA van Oudleusen.

Fam. de Jong, Westerkampen 3. Ook een oud erf dat al in de middeleeuwen werd genoemd. Het heeft twee namen, “Stapelinck” en “Wennemers”. De fam. de Jong koos voor “Stapelinck”. Het erf Stapelinck was rond 1635 in bezit van Rutger van Haersholte, een grootgrondbezitter die veel geld stak in het ontstaan van Nieuwleusen. Daar bouwde hij een havezate, “Het Oosterveen”. Naast de havezate stond de bijbehorende boerderij waarop Stapel woonde. Die zou uit Oudleusen komen en dan waarschijnlijk van Het Stapelinck. De naam Stapelinck heeft ook te maken met het begrip stapelplaats, een plek waar goederen werden verzameld voor vervoer naar elders  Zo is er nog lang turf verzameld op deze plek.
Fam. H.J. Katoele, Kringsloot Oost 3. Zij kozen voor de naam “De Tippe”. Dit is een oude veldnaam. Hendrik Jan de Boer bouwde dit huis in 1918.
Fam. J. Katoele, Middeldijk 25. Dit huis is gebouwd in 2017/2018. Daarvoor stond er een in 1920, door Derk Mulder gebouwde boerderij. Hier komt de naam ‘Het Broek’ op de gevel. Een deel van het gebied tussen Oudleusen en Nieuwleusen heette eeuwenlang het Broek. Broekland betekent: ‘nat land’ en er groeide gras. Het Broek werd ook wel de Leusener Hooiweide genoemd.
G. Laarman, Leusener Es 6. Kiest voor de naam “Het Zwarte Land”.  De boerderij is in 1892 gesticht door Evert Laarman. Dit gebied grenst aan het Hongerveld, een van oudsher erg zanderig, onvruchtbaar gebied waar niks wilde groeien. Het zwarte land is goede vruchtbare grond, in dit geval esgrond. Zwarte grond dus.
Fam. F. van Lenthe, Schoolweg 5. “De Stickenbelt”. In  de volksmond heette deze plek al de Stickenbelt. Dat is een heel oude naam die herinnert aan de zandverstuivingen in de 16e en de 17e eeuw. Er waren teveel plaggen gestoken vanuit de woeste grond en het gele zand kwam bloot te liggen. Dat ging verstuiven en het zand waaide over de akkers langs De Vecht en dat bedreigde de oogst. Dat was moeilijk te beteugelen. Een manier was om takken met blad in het zand te steken om het zand tegen te houden. Zo ontstond er een zandwal waarop weer nieuwe takken werden gestoken. Dat heette Besticken en in de markeboeken werd dat nauwkeurig beschreven en iedereen moest verplicht meehelpen. Veel zandheuvels in ons gebied herinneren nog aan deze strijd tegen het stuivende zand maar ook veel van deze zandheuvels zijn later afgegraven en het zand verkocht.  Hendrik Jan van Lenthe (de vader van Frits) bouwde dit huis H190a, later Schoolweg 5 in 1952 en begin 1953 was het klaar en gingen ze er in wonen. Later, in 1966 werd er een stuk bij de woning aangebouwd, Schoolweg 7 en daar ging Frits wonen.
Historische werkgroep  Oudleusen – Willie van Oenen

“wordt vervolgd”

Verzonden vanaf Samsung-tablet.