Emigreren en corona.

Corona, dat woord hadden we met het schrijven van mijn vorige stukje pas voor het eerst gehoord. Maar ondertussen is het niets anders dan coro-voor en coro-na.

Mijn vorig schrijven ging vooral over onze op handen zijnde emigratie. En zoals nu door deze corona  crisis wel in veel meer gevallen duidelijk wordt, ook voor anderen: het leven laat zich niet altijd plannen. Vóór corona zouden wij in mei in Oostenrijk samen de sleuteloverdracht hebben. De kinderen de nieuwe school laten zien. Ons melden bij de gemeente etc. Dit alles is nu dus nog niet doorgegaan. En vóór corona zou Erwin in juni voor mij en de kinderen uit naar Oostenrijk gegaan zijn om alvast te klussen. En vóór corona zouden we dan zodra de kinderen zomervakantie zouden krijgen van school, gezamenlijk vertrekken…..maar toen kwam corona. Dat veranderde de plannen, in mei reizen was geen optie. Tevens kon toen de sleuteloverdracht nog niet plaatsvinden omdat de verkoper van ons huis, zijn nieuwe huis nog niet klaar had. In Oostenrijk zat namelijk door corona alles op slot, ook de bouw. Daardoor zal de sleuteloverdracht eind mei/begin juni worden. Het schooljaar hier afmaken leek vóór corona zo’n logische keuze. Maar het is wel een heel raar schooljaar geworden. En het fijne afscheid wat ik voor de kinderen bedacht had komt er toch al heel anders uit te zien. En dan is er nog het reizen over de grenzen. Afgelopen week werd bekend dat het gelukkig de goede kant weer op lijkt te gaan voor wat betreft het virus en reizen. 15 juni werd genoemd door Oostenrijk om reizen over de grens te versoepelen. Dit past ons.

Vervolg volgende week.